لبیک شبانه‌ی کوچک‌ترین سربازان؛ راهپیمایی حماسی کودکان در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر در صدوشصت و چهارمین شب بعثت

هر شب پس از اذان مغرب، خیابان‌ها و کوچه‌های محله‌های مختلف، به‌ویژه در مناطق مرکزی و حاشیه‌ای شهر، حال و هوای دیگری پیدا می‌کند. دسته‌های منظم و خودجوش از کودکان و نوجوانان با همراهی خانواده هایشان، با پرچم‌های کوچک و سرودهای انقلابی، مسیرهای مشخصی را در راهپیمایی‌های نمادین طی می‌کنند. آنچه این حرکت را از هر تجمع خودجوش دیگری متمایز می‌کند، انسجام مثال‌زدنی و شعارهای هماهنگی است که مستقیماً بر محوریت ولایت و لبیک به فرامین رهبری تأکید دارد؛ شعارهایی چون «فرمان تو، چشم ما»، «ما تا آخر ایستاده‌ایم» و «لبیک یا خامنه‌ای».

یکی از نوجوانان شرکت‌کننده با چشمانی براق می‌گوید: «ما شنیدیم که رهبرمان از ما خواسته است بیدار و هوشیار باشیم. امروز نوبت ماست که با همین قدم‌های کوچک، بگوییم گوش به فرمان او هستیم و برای سربازی این انقلاب، هیچ شبی برای ما تاریک نیست.» در گوشه‌ای دیگر، پدری که همراه با خانواده از پشت پنجره نظاره‌گر است، با اشک می‌گوید: «امشب دیدم که انقلاب ما تا ابد زنده است؛ این کودکان، بی‌ترس از تاریکی شب، با عشق به رهبرشان راه می‌افتند و این یعنی نسل آینده، نسلی است که هرگز از آرمان‌های خود عقب نخواهد کشید.»

در پایان این تجمعات کودکان با سرود «ای رهبرم، جانم فدایت» و زمزمه‌ی دعای فرج، پراکنده می‌شوند؛ اما صدای هماهنگشان در فضای شب می‌پیچد و این پیام را به گوش همگان می‌رساند که «نسل امروز، پاسدار فردای انقلاب است و تا آخرین نفس، در مسیر ولایت گام برمی‌دارد.» حماسه‌ای که این شب‌ها در کوچه‌ها رقم می‌خورد، بی‌گمان نویدبخش صبحی روشن برای ایران اسلامی است.